Dlaczego po 17 latach praktykowania różnych stylów jogi właśnie Kundalini Joga pozwoliła mi odkryć jej zupełnie inny wymiar?
Przez wiele lat praktykowałam różne style jogi. Poznawałam asany, techniki oddechowe, sposoby pracy z ciałem i koncentracją. Każdy z tych stylów wnosił coś wartościowego. Jednak dopiero Kundalini Joga pozwoliła mi doświadczyć tak wyraźnego połączenia ciała, oddechu i umysłu.
Nie przyszłam do Kundalini Jogi w poszukiwaniu duchowych uniesień. Początkowo praktykowałam ją online, bez osobnej medytacji. A mimo to już sama praktyka kriji pokazała mi, że jest w niej coś wyjątkowego.
Nie tylko asany. Zupełnie inny sposób pracy z ciałem
Osoby znające hatha jogę czy vinyasę wiedzą, jak ważny jest oddech. Towarzyszy ruchowi, pomaga utrzymać pozycję, wspiera koncentrację.
W Kundalini Jodze odkryłam jednak coś innego.
Wiele asan i ćwiczeń ma tutaj zupełnie odmienny charakter. Niektóre są dynamiczne, rytmiczne, powtarzane przez określony czas. Inne wymagają utrzymania nietypowej pozycji, intensywnej pracy ramion, kręgosłupa czy mięśni głębokich.
Są też ćwiczenia, których próżno szukać w typowych sekwencjach hatha jogi czy vinyasy.
Ale najważniejsza różnica nie polega wyłącznie na samym ruchu.
W Kundalini Jodze oddech jest integralną częścią ćwiczenia.
Nie chodzi tylko o oddech ognia, z którym ten styl jest często kojarzony. Chodzi o sposób, w jaki określone ruchy i pozycje angażują cały układ oddechowy.
Czasami mam wrażenie, że to sama asana prowokuje głębszy oddech. Ciało zaczyna pracować inaczej, a uwaga naturalnie kieruje się do wewnątrz.
Po zakończeniu wielu ćwiczeń wykonujemy głęboki wdech, na chwilę zatrzymujemy oddech, a następnie rozluźniamy ciało. Te momenty stają się częścią rytmu całej praktyki.
Z fizjologicznego punktu widzenia praca z oddechem wpływa między innymi na wentylację płuc, poziom dwutlenku węgla, aktywność mięśni oddechowych i odczuwanie sygnałów płynących z organizmu.
Nie chodzi więc wyłącznie o dostarczenie większej ilości tlenu, lecz o znacznie bardziej złożoną współpracę oddechu, ruchu i układu nerwowego.
Krija – przemyślana sekwencja, a nie przypadkowy zestaw ćwiczeń
To jeden z elementów Kundalini Jogi, który szczególnie cenię.
Krija jest określoną sekwencją ćwiczeń, w której każde ma swoje miejsce i znaczenie.
Kiedy przyglądam się poszczególnym krijom, dostrzegam ich wewnętrzną logikę. W wielu z nich praktyka rozpoczyna się od pracy z dolnymi obszarami ciała, a następnie stopniowo przenosi uwagę ku górze.
W tradycyjnym rozumieniu Kundalini Jogi odpowiada to pracy z kolejnymi czakrami i przygotowaniu do wznoszenia energii Kundalini.
Nie każda krija przebiega jednak według identycznego schematu. Wszystko zależy od jej przeznaczenia. Niektóre koncentrują się na określonym obszarze, inne angażują całe ciało, oddech i uwagę na wielu poziomach.
Co więcej, jedno ćwiczenie często przygotowuje do następnego.
Najbardziej intensywna część praktyki nie zawsze znajduje się na końcu. Czasami pojawia się w środku, a kolejne ćwiczenia pozwalają stopniowo przejść do innego rodzaju pracy, uspokojenia lub integracji doświadczenia.
I właśnie dlatego rozumiem, dlaczego w systemie Kundalini Jogi przekazanym przez Yogiego Bhajana tak duży nacisk kładziono na zachowanie kolejności ćwiczeń.
Zmieniając kolejność, możemy zmienić charakter całej kriji.
Nie oznacza to, że praktyka musi być sztywna. Współczesne nauczanie dopuszcza dostosowywanie czasu wykonywania ćwiczeń do możliwości uczestników. Ważne jest jednak zachowanie świadomego podejścia do konstrukcji całej sekwencji.
Dla mnie nie jest to kwestia bezrefleksyjnego przestrzegania zasad, ale zrozumienia, dlaczego określone ćwiczenia następują po sobie.
Zamknij oczy i poczuj siebie
W Kundalini Jodze wiele ćwiczeń wykonujemy z zamkniętymi oczami.
To pozornie niewielki szczegół, który potrafi całkowicie zmienić doświadczenie praktyki.
Kiedy ograniczamy bodźce wzrokowe, łatwiej skierować uwagę na oddech, napięcie mięśni, rytm serca i subtelne odczucia płynące z ciała.
W psychofizjologii zdolność odczuwania wewnętrznych sygnałów organizmu nazywamy interocepcją.
Dla mnie to jednak coś więcej niż naukowy termin.
To moment, w którym przestaję skupiać się na tym, jak wygląda wykonywana pozycja, a zaczynam naprawdę odczuwać, co dzieje się we mnie.
Nie muszę obserwować innych. Nie muszę niczego udowadniać. Mogę po prostu być ze sobą.
I właśnie dlatego uważam, że sama krija może mieć głęboko medytacyjny charakter, nawet jeśli nie wykonujemy po niej osobnej medytacji.
Mantra – świadome wejście w praktykę
Z czasem do mojej praktyki dołączyła medytacja i głębsze rozumienie znaczenia mantr.
Dziś trudno mi wyobrazić sobie zajęcia Kundalini Jogi bez mantry otwierającej:
Ong Namo Guru Dev Namo.
Nie traktuję jej jak obowiązkowej formuły, którą należy wypowiedzieć przed rozpoczęciem ćwiczeń.
To świadome zatrzymanie się i skierowanie uwagi do wewnątrz.
To moment połączenia z samą sobą, z tradycją nauczycieli, a także z czymś większym od nas.
Każdy może rozumieć to na swój sposób. Dla jednych będzie to duchowość, dla innych uniwersalna świadomość, wewnętrzna mądrość czy poczucie przynależności do czegoś większego.
Nie trzeba nadawać temu konkretnej religijnej definicji.
Najważniejsze jest świadome wejście w praktykę.
Mantra nadaje jej kierunek i intencję. Pozwala pozostawić na chwilę codzienne sprawy i stworzyć przestrzeń dla siebie.
Kundalini Joga a dziedzictwo Yogiego Bhajana
Współczesny system Kundalini Jogi, który praktykuję i którego nauczam, został rozpowszechniony na Zachodzie przez Yogiego Bhajana pod koniec lat 60. XX wieku.
To dzięki jego działalności, a następnie organizacji 3HO, wiele kriji, medytacji i technik oddechowych zostało udokumentowanych i udostępnionych kolejnym pokoleniom nauczycieli.
Nie oznacza to jednak, że sama Kundalini Joga powstała w XX wieku.
Jej duchowe korzenie sięgają znacznie starszych tradycji indyjskich. W przekazie 3HO ważne miejsce zajmują również Guru Nanak, Baba Siri Chand i Guru Ram Das, związani z historią sikhizmu i tradycjami duchowymi, z których czerpie ten system.
Warto jednocześnie odróżniać dawne korzenie praktyk od historii powstania konkretnych współczesnych sekwencji.
Dziś nie musimy utożsamiać się z osobą Yogiego Bhajana ani uznawać go za własnego mistrza duchowego, aby korzystać z przekazanych przez niego technik.
Możemy zachować szacunek do praktyki, jednocześnie podchodząc krytycznie do historii jej nauczania.
Dla mnie najważniejsze jest świadome rozumienie tego, czego uczę, oraz odpowiedzialność za osoby uczestniczące w zajęciach.
Ciało, umysł i dusza – trzy wymiary jednej praktyki
Często słyszymy, że joga łączy ciało, umysł i duszę.
To piękna definicja. Przez wiele lat była mi bliska, ale dopiero w Kundalini Jodze poczułam jej wyjątkowo pełny wymiar.
Ciało pracuje intensywnie, czasami w zupełnie nieoczywisty sposób.
Oddech staje się nie tylko narzędziem, ale jednym z głównych elementów praktyki.
Umysł stopniowo kieruje uwagę do wewnątrz.
Mantry i medytacja nadają temu doświadczeniu dodatkową głębię.
A wszystko jest połączone w jedną, przemyślaną całość.
Nie twierdzę, że Kundalini Joga jest lepsza od innych stylów. Każdy człowiek może odnaleźć swoją drogę do jogi i do siebie.
Jednak po 17 latach praktykowania różnych stylów mogę powiedzieć jedno:
To właśnie Kundalini Joga pozwoliła mi najpełniej doświadczyć tego, czym dla mnie jest joga.
Nie tylko ćwiczeniem ciała. Nie tylko techniką oddechową. Nie tylko medytacją.
Ale praktyką, w której wszystkie te elementy zaczynają ze sobą współpracować.
I może właśnie w tym tkwi jej największa siła.
Zapraszam do Studia Jogi SatNam w Oleśnicy
Podczas zajęć Kundalini Jogi łączymy krije, świadomy oddech, mantry, medytację i głęboki relaks. Po praktyce zapraszam również na koncert gongów i innych instrumentów relaksacyjnych.
Nie musisz mieć wcześniejszego doświadczenia z Kundalini Jogą. Wystarczy otwartość na poznanie nowego sposobu pracy z ciałem i oddechem.
Sprawdź grafik i zapisz się na zajęcia: https://jogasatnam.pl/grafik/
Renata Iwaniec
Studio Jogi SatNam – Oleśnica

